Gedichten
Winnaars 2007 (Masterclass 13-20 jaar)
Datum: 02-04-2007
Door: Tobi Schepers (Helmond)
Mijlen van hout, reikend naar de top
Ik probeer te klimmen, maar
Streng spiedende splinters vormen een pijnlijke vijand
Hoog boven mij zie ik hoe lippen woorden prevelen
Licht roze wolken,
Gestreeld door lokken van een glanzend goud
Langzaam beweeg ik mij voort
Tranen, bloed, pijn, kou
En
Liefdevol blauw, zich zachtjes naar mij toebanend
Nee,
Striemen vormen geen obstakel voor mij
Inspiratiebron: diverse
Datum: 02-04-2007
Door: Mandy Burger (Volendam)
Meneer, mevrouw excuseer, mag ik u iets vragen?
Heeft u tijd om uw bloemen te wateren en
nieuw leven te creëren wanneer de bedden kraken?
Probeert u zich nu dan eens in
het volgende te verdiepen:
wanneer een vreemdsoortige doornstruik uw galstenen verpulvert,
bent u dan bereid de slagaderlijke bloeding
van de azalea te stoppen?
Veronderstel dan nu dat uw lieve schat, slechts gekleed
in een vijgenblad, uw buurvrouw bezoekt. Kiest u
voor de staalborstel of de platte hand?
Bedenk dat wij onze voeten braafjes thuishouden,
wij willen alleen antwoorden, wij willen alleen verhalen.
Inspiratiebron: Enquêtevrouw, Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Alice Blackrose (Arnhem)
Dagje Groningen
en terug
plat plat plat plat plat BOOM plat
krant
Een hoogste punt aan de horizon.
We kijken over het landschap heen .
Dit land is werkelijk plat
verder hoger verder hoger verder
Niks er boven
alleen Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee
Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee
Waar zijn we? bij
Vijand of Vriend?
Hier, daar, terug, andere kant, links, rechtdoor, boven, laag.
Huizen en Winkels
straten straten straten straatnamen.
Het lukt weer…..
verdwalen
met kaart.
Maar, mooie stadt gezien.
Alice Blackrose (Carola Homs)
Inspiratiebron: Dirk van Bastelaere
N.B. De typografie zoals in het orgineel kan op deze site niet geheel juist worden weergegeven, excuus
Datum: 02-04-2007
Door: Duo Sare & Mette
Heeft ze blond haar?
Draagt ze een mantel en een kroontje?
Heeft ze blauwe ogen?
Zijn haar eierstokken wereldwijd gevuld?
Lange haren van tarwe
wuivend in de wind
en een zacht gelach als westenwind
regenjassen plukkend
maar als de wind uit het noorden
komt en er een storm op komst is
smelt ze als een
suikerklontje
rent ze op haar gympen
Dan kan je alleen maar hopen
dat ze je niet verleidelijk aankijkt
want dan verwacht ze dat het witte paard
uit de stal wordt gehaald
en dan ben je er geweest
je kunt beter sterven
dan dood zijn.
Sare Bakkers (Sint Jansteen,17 jaar) en Mette Monster (Breda, 12 jaar)
Inspiratiebron: Hoe je geliefde te herkennen van Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Fay Haelterman (Wortegem-Petegem)
Tijd. We hebben er verrassend veel
of weinig, mijn lief, ’t is relatief.
We kunnen neerzijgen of grazende
sprietjes tellen, uiteindelijk vertellen,
zwijgen. Tegen onze achterachter-
kleinkinderen, maar vooral niet
vergeten. Of juist wel.
Alsjeblief.
Inspiratiebron: Hoe je geliefde te herkennen, Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Ben Huizinga (Dalfsen)
hoekpunt om op te sluiten of beter
uit te sluiten: hier kent zelfs silica
sporen, maat zesenveertig voor
teveel hoofden per lichaam, elke tong
bot van het romantische en dus dode
woord, hoort voetstukken van rationele
relationele roest! Het herkent de keel,
kielhaalt de lucifer als lichtbrenger, maar lichtknop
oh roept de lantaarnpaal nachtdiscotheek
voor de benen, zij worden ontpot tot poten
in een kale kamer glimlacht de tafel
want de stoeprand blijft een te lage oever
Datum: 02-04-2007
Door: Lieke Marsman (Zaltbommel)
Het is een verraderlijke afstand
die zich achter je rug als broodkruimels uitstrooit
het bekende vervormt en met ruwe handen
verschillen omhoog trekt. Dit
zijn de vleeshaken in het gehemelte
van een onbegrepen uiteenbarsting;
een soort aderlating. Anderen laten weten
dat je aanwezig bent, maar afwezig
een handomdraai uren laten duren.
Van binnen een buitenlander zijn. Op foto’s
van jezelf liever een ander zien staan.
Inspiratiebron: Een beschaafd volk veegt Zorro uit zijn land op een beleefde manier, Al Galidi
Datum: 02-04-2007
Door: Jeroen van Oorschot (Duiven)
Waar ook mijn gedicht zich schuil hield,
Betraden mijn benen voorzichtig de trap.
De leuning in het midden glijdt centimeter
voor centimeter onder mijn vingers naar beneden.
Zo ging ik waar zij vandaan kwam.
Het kille staal van de leuning verruilde zich plots.
En ik zag mijn hand op de hare rusten.
Zo onbekend als ze was,
Zo vertrouwd voelde haar hand.
Laat me niet meer los!
Schreeuwde de mijne.
En… En ga met me mee!
Of… Of blijf dan alsjeblieft nog even hier.
Ze wuifde me nog:
Spoor vier.
Door: Tobi Schepers (Helmond)
Mijlen van hout, reikend naar de top
Ik probeer te klimmen, maar
Streng spiedende splinters vormen een pijnlijke vijand
Hoog boven mij zie ik hoe lippen woorden prevelen
Licht roze wolken,
Gestreeld door lokken van een glanzend goud
Langzaam beweeg ik mij voort
Tranen, bloed, pijn, kou
En
Liefdevol blauw, zich zachtjes naar mij toebanend
Nee,
Striemen vormen geen obstakel voor mij
Inspiratiebron: diverse
Datum: 02-04-2007
Door: Mandy Burger (Volendam)
Meneer, mevrouw excuseer, mag ik u iets vragen?
Heeft u tijd om uw bloemen te wateren en
nieuw leven te creëren wanneer de bedden kraken?
Probeert u zich nu dan eens in
het volgende te verdiepen:
wanneer een vreemdsoortige doornstruik uw galstenen verpulvert,
bent u dan bereid de slagaderlijke bloeding
van de azalea te stoppen?
Veronderstel dan nu dat uw lieve schat, slechts gekleed
in een vijgenblad, uw buurvrouw bezoekt. Kiest u
voor de staalborstel of de platte hand?
Bedenk dat wij onze voeten braafjes thuishouden,
wij willen alleen antwoorden, wij willen alleen verhalen.
Inspiratiebron: Enquêtevrouw, Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Alice Blackrose (Arnhem)
Dagje Groningen
en terug
plat plat plat plat plat BOOM plat
krant
Een hoogste punt aan de horizon.
We kijken over het landschap heen .
Dit land is werkelijk plat
verder hoger verder hoger verder
Niks er boven
alleen Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee
Zee Zee Zee Zee Zee Zee Zee
Waar zijn we? bij
Vijand of Vriend?
Hier, daar, terug, andere kant, links, rechtdoor, boven, laag.
Huizen en Winkels
straten straten straten straatnamen.
Het lukt weer…..
verdwalen
met kaart.
Maar, mooie stadt gezien.
Alice Blackrose (Carola Homs)
Inspiratiebron: Dirk van Bastelaere
N.B. De typografie zoals in het orgineel kan op deze site niet geheel juist worden weergegeven, excuus
Datum: 02-04-2007
Door: Duo Sare & Mette
Heeft ze blond haar?
Draagt ze een mantel en een kroontje?
Heeft ze blauwe ogen?
Zijn haar eierstokken wereldwijd gevuld?
Lange haren van tarwe
wuivend in de wind
en een zacht gelach als westenwind
regenjassen plukkend
maar als de wind uit het noorden
komt en er een storm op komst is
smelt ze als een
suikerklontje
rent ze op haar gympen
Dan kan je alleen maar hopen
dat ze je niet verleidelijk aankijkt
want dan verwacht ze dat het witte paard
uit de stal wordt gehaald
en dan ben je er geweest
je kunt beter sterven
dan dood zijn.
Sare Bakkers (Sint Jansteen,17 jaar) en Mette Monster (Breda, 12 jaar)
Inspiratiebron: Hoe je geliefde te herkennen van Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Fay Haelterman (Wortegem-Petegem)
Tijd. We hebben er verrassend veel
of weinig, mijn lief, ’t is relatief.
We kunnen neerzijgen of grazende
sprietjes tellen, uiteindelijk vertellen,
zwijgen. Tegen onze achterachter-
kleinkinderen, maar vooral niet
vergeten. Of juist wel.
Alsjeblief.
Inspiratiebron: Hoe je geliefde te herkennen, Tomas Lieske
Datum: 02-04-2007
Door: Ben Huizinga (Dalfsen)
Overwegen en weg
Noem het land een woord in elk
hoekpunt om op te sluiten of beter
uit te sluiten: hier kent zelfs silica
sporen, maat zesenveertig voor
teveel hoofden per lichaam, elke tong
bot van het romantische en dus dode
woord, hoort voetstukken van rationele
relationele roest! Het herkent de keel,
kielhaalt de lucifer als lichtbrenger, maar lichtknop
oh roept de lantaarnpaal nachtdiscotheek
voor de benen, zij worden ontpot tot poten
in een kale kamer glimlacht de tafel
want de stoeprand blijft een te lage oever
Datum: 02-04-2007
Door: Lieke Marsman (Zaltbommel)
Het is een verraderlijke afstand
die zich achter je rug als broodkruimels uitstrooit
het bekende vervormt en met ruwe handen
verschillen omhoog trekt. Dit
zijn de vleeshaken in het gehemelte
van een onbegrepen uiteenbarsting;
een soort aderlating. Anderen laten weten
dat je aanwezig bent, maar afwezig
een handomdraai uren laten duren.
Van binnen een buitenlander zijn. Op foto’s
van jezelf liever een ander zien staan.
Inspiratiebron: Een beschaafd volk veegt Zorro uit zijn land op een beleefde manier, Al Galidi
Datum: 02-04-2007
Door: Jeroen van Oorschot (Duiven)
Streel
Met mijn ogen in het niets,
Waar ook mijn gedicht zich schuil hield,
Betraden mijn benen voorzichtig de trap.
De leuning in het midden glijdt centimeter
voor centimeter onder mijn vingers naar beneden.
Zo ging ik waar zij vandaan kwam.
Het kille staal van de leuning verruilde zich plots.
En ik zag mijn hand op de hare rusten.
Zo onbekend als ze was,
Zo vertrouwd voelde haar hand.
Laat me niet meer los!
Schreeuwde de mijne.
En… En ga met me mee!
Of… Of blijf dan alsjeblieft nog even hier.
Ze wuifde me nog:
Spoor vier.
