Door: Marloes Roosingh (Duivendrecht)
Altijd zijn wij samen tot de zomer ons komt scheiden,
jouw kleren zijn de mijne. We buigen over tafels,
lachen schuin, lachen hard en koud. We liggen ook
in het gras, soms onder de bomen, schrijvend
in elkaars schriften, tekenend op handen
en gezichten. Dromend van na de wereld, van hoe
en wat en waar het zijn zal. Maar wat kunnen jij en ik
zonder r in de maand
Inspiratiebron Leonard Nolens Datum: 27-03-2008
Door: Suzanne van Geuns (Den Haag)
als een kamerscherm
om de wereld
als het papiertje
om een toverbal
alles is kwijt of
te klein om te zoeken
in een zo groot
onpeilbaar blauw
Inspiratiebron Anne Vegter Datum: 27-03-2008
Door: Martijn Teerlinck (Amsterdam)
Op glijdend groen gelijmd met horizon
Golvend gewoel als stond de wereld op zijn kop
Hier schuimt een jakobshoge oceaan
De willige wilgen staan in de houding
En ruilen hun brandhout voor donkerte in
Het pad naar het blauw dat strekt zich met moeite
En loopt als een letter die pas is verzonnen
Het nat aan de kanten vertwijfelend grijpend
Gedijend in wijzers die stilte bereiken
Als men hier zou zijn en zou kijken, zien zij
Een stilstaand voertuig in de verte rijden
Inspiratiebron Leonard Nolens Datum: 27-03-2008
Door: Charlene Winne (Gistel)
geboeid huis dat al zijn deuren dicht doet
net zo hortend de kelder die zonder slag
of stoot huid van muren schraapt. langzaam
hoe ontsteltenis de ramen toedicht als verleden,
en dralend het peertje dat de slaande koude verlicht.
buiten branden tongen berenklauw zich om je heen
(en hoe je je dan afvraagt waarom hij het deed en
je tenslotte samen met hem op het einde wacht)
het licht draait zich om van de kogelgaten
in je zij. anderen voeren stenen aan om een
vesting te bouwen, en jij dat niet kan zijn.
Inspiratiebron Jacques Hamelink Datum: 27-03-2008
Door: Mieke van Zonneveld (Hilversum)
in een echo. Trein ingestapt
jou gezien.
Zo verschrikt opgekeken dat iedereen
het voelde, niets gezegd, in de echo
weggeëbt.
Je stem is onwerkelijk diep, je taal
onvergeeflijk zacht. De trein is de tijd
voorbij.
Stap ik uit, galmt heimelijk de vraag:
Met welke woorden schep ik jou
uit niets?
Inspiratiebron Jan Baeke Datum: 27-03-2008
Door: Nelleke Honcoop (Wijk en Aalburg)
er is hier ook niemand- of IK, laten we zeggen, die de paden
behield en beteende, ze beliep waar ze er niet waren. nu iets
hoger kijken kerken torens spitsen uit het zicht en prikken
DAAR venijnige blauwblaren tussen lamlendig laffe wolken,
witte NOTE IT's: ik ben van god-
los en ongebonden. de huizen HIER lijken me bebouwereerd,
bestaand, gegeveld, als rotsvaste kolossen bedoeld en ont-
worpen, niet te ontkennen. en ergens tussen DAAR&HIER
ben ik ook nog onnodig, wimper mij maar weg van mislukte
foto's, IK&DE STAD, waar mijn schaduw al gewist en het
contrast vertroebeld is- mijn god! maar bewaar die negatieven.
Inspiratiebron Leonard Nolens Datum: 27-03-2008
Door: Vicky Francken (Boxmeer)
heb alle wegen overwogen, over mogelijke routes
uitgeweid en tegen je vermoedens
in een jurk over omwegen gesproken. Ik draai
schroeven als mijn voeten in het grindpad en loop
op niet meer boven te komen bewijs: steeds minder
dan een minnaar zijn en nooit genoeg om in vroeger
voor te mogen komen. Je hoort me als een vonnis aan
en werpt een mes naar mijn gezicht, gebukt is vooral
een wijze manier en vooral
een wijze van gaan.
Inspiratiebron Anne Vegter Datum: 27-03-2008
Door: Özge Ekinci (Arnhem)
School: Olympus College
Klokken,
ze tikken maar door,
tik tak tik tak.
Cijfers overal,
uren,
minuten,
seconden,
tik tak tik tak.
Klokken overal in winkels, huizen, hotels, stad,
op straat verdwaal er maar in,
tik tak tik tak tik tak, BOEM!
Inspiratiebron Jan Baeke

