Gedichten

27-03-2008

Bedenking bij het Begin

Het leek allemaal zo onbeduidend.

Donderdag. Alsof de regenwolken
reeds bij voorbaat waren. Er bij te
nemen, zoals alles komt.

Waarschijnlijk waren moeder en de
gedachte aan geluk, me voor een
eerste adem al ontgroeid.

Mei kan veelbelovend klinken,
het is ook dan dat de bloesems
vallen en kleur vervaagt. Het mooie
mocht er vanaf, misschien.

Zo kunnen we doorgaan, daarnaast
kritisch overwegen of de wereld
het blijven waard is.

Er is lichaam, huis en wat
plaats. Feit blijft dat ik ben. Niet
verwaarloosbaar, maar zonder verhaal
of belang en tussen de regels door,
besta. Bij mens zijn, met in het
achterhoofd de grootte, van eerst
om een ander zorgend,
werd het leven al
verzaakt.


Inspiratiebron Jan Baeke

Veerle Claes (Lommel)

 Printen

Terug