Gedichten

27-03-2008

We blijven ons in elkaar verplaatsen

Aan mijn schavot genageld sta ik en sla kraters,
heb alle wegen overwogen, over mogelijke routes
uitgeweid en tegen je vermoedens

in een jurk over omwegen gesproken. Ik draai
schroeven als mijn voeten in het grindpad en loop
op niet meer boven te komen bewijs: steeds minder

dan een minnaar zijn en nooit genoeg om in vroeger
voor te mogen komen. Je hoort me als een vonnis aan
en werpt een mes naar mijn gezicht, gebukt is vooral

een wijze manier en vooral
een wijze van gaan.


Inspiratiebron Anne Vegter

Vicky Francken (Boxmeer)

 Printen

Terug