Gedichten

27-03-2008

de ademtocht van het slagveld is een
geboeid huis dat al zijn deuren dicht doet

net zo hortend de kelder die zonder slag
of stoot huid van muren schraapt. langzaam
hoe ontsteltenis de ramen toedicht als verleden,
en dralend het peertje dat de slaande koude verlicht.
buiten branden tongen berenklauw zich om je heen
(en hoe je je dan afvraagt waarom hij het deed en
je tenslotte samen met hem op het einde wacht)

het licht draait zich om van de kogelgaten
in je zij. anderen voeren stenen aan om een
vesting te bouwen, en jij dat niet kan zijn.


Inspiratiebron Jacques Hamelink

Charlene Winne (Gistel)

 Printen

Terug