Gedichten

27-03-2008

Er ligt azuur met schrijdend wit
Op glijdend groen gelijmd met horizon
Golvend gewoel als stond de wereld op zijn kop
Hier schuimt een jakobshoge oceaan

De willige wilgen staan in de houding
En ruilen hun brandhout voor donkerte in
Het pad naar het blauw dat strekt zich met moeite
En loopt als een letter die pas is verzonnen

Het nat aan de kanten vertwijfelend grijpend
Gedijend in wijzers die stilte bereiken
Als men hier zou zijn en zou kijken, zien zij
Een stilstaand voertuig in de verte rijden


Inspiratiebron Leonard Nolens

Martijn Teerlinck (Amsterdam)

 Printen

Terug