Gedichten

30-03-2009

nachtmerrie

mijn kloppend hart galoppeert pijnlijk en snel van mijn
barstende borstkas naar mijn droge, schurende keel.
het spookpaard neemt mij mee op een wilde rit
door een donker dromenland, gevoed door mijn kille angst.
niet aangenaam, niet fijn.
mijn warme bed lijkt mijlen ver.
een donkere figuur werpt zich op me, klamme vingers om
mijn hals, ik hap naar adem, sper mijn ogen open en...
de maan schijnt vredig door mijn raam voel ik een koele
stroom lucht. de klemmende handen zijn mijn deken die
mij nu troostend warm omarmt.
slaap zacht, mijn liefste.


Inspiratiebron: Alfred Schaffer

Kelly Breemen
Utrecht

 Printen

Terug