Gedichten

30-03-2009

geen zeemansgraf

de tijd heeft zich een kade aangemeten
maar liever nog dan daar wakker te
worden, lopen wij windkracht de haven in
en kijken hoe jij het schuim van de zee

ontwijkt, tenslotte uit het zicht verdwijnt.
iemand zegt dat er op drijvend hout niet
dood te gaan valt, maar ik hoor enkel het
schampen van schepen. wanneer de avond

zijn stilte teruggevonden heeft, kunnen we
de deur op een kier zetten als een ademtocht.
tot het zover is, raken we kant noch wal.


Inspiratiebron: Lidy van Marissing

Charlene Winne
Gistel

 Printen

Terug