Gedichten

11-11-2010

Ergens ontwaakt het, in het schemeruur
wanneer de bladeren vlug wegvluchten
ergens ontwaakt het, waar niemand kijkt

Ergens in een diep schaduwvol schimmenrijk loopt
het de gebroken takken opzij en verdwijnt dan
ergens waar de wereld niet kijkt om

bloedsplinters achter te laten, achterdochtige
ogen te laten schijnen wanneer zij
daar ergens zijn wereld zullen zien, zij

zullen hun geluk betwijfelen in een schaduwvol
schimmenrijk, stiekem vlucht het vlug weg
in de nanacht, het neemt afscheid
 

 Inspiratiebron werk van Anneke Brassinga 

Gwendolyn Roestenburg
Theresialyceum

 Printen

Terug