Gedichten

15-03-2011

Mijn nachtvriend de uil
hij heeft hele grote ogen
en de schattigste snoet
en iedereen zou hem mogen
het zit gewoon in zijn bloed

want altijd kijk ik uit het dakraam
zie ik hem zielig staan
z’n ogen kijken eenzaam
dan ga ik naast hem zitten in de boom op de uilenlaan

hij draait zijn nek helemaal om naar achter
alsof hij op iemand wacht
hij is een stille wachter
in een wintervacht

maar op een dag is hij er niet
ik mis hem wel
ik kijk naar een veer die hij overliet
het is er koud ik ga snel.
 

Fadoua Abou
OB Overvecht

 Printen

Terug