Gedichten

11-11-2010

weer gillend word ik wakker
nog badend in het zweet
een barst in mijn herinnering
kan het nog erger?

de elementen zoeven om mij heen
onderwaterlicht verdrinkt mij
denken kan niet meer
tot ik wakker schrik
badend in het zweet

stemmen fluisteren in mijn oor
hun meningen overstemmen de mijne
spreuken
keuzes die gemaakt moeten worden
mijn stem schor van het gillen

gillend ren ik door de regen
spring ik in plassen soms diep, soms niet
een weerspiegeling spat uiteen
ik word boos wakker
haast geen stem meer om te gillen

ik zweef tussen de sterren
houden van ontglipt mij zachtjes
ik droomde dat jij lachte
slaap vredig, word niet meer wakker

Inspiratiebron: K. Michel

Annemarie van Peer
Theresialyceum

 Printen

Terug