Gedichten

02-04-2007

Mijn Hart is als Het ei van een postduif.
Alles begroet ik met mijn stem,
opeens is het stil.
Iedereen kijkt mij boos aan,
waarom?

Ik ga naar Huis en zeg niets.
Ik ga naar mijn bed en ben weg,
opnieuw naar het leven.

Inspiratiebron: Joke van Leeuwen

Kiki de Klerk (Aardenburg)

 Printen

Terug